L’espèce explosive van Sarah Arnold is een film over politieagenten en over everzwijnen, die massaal opduiken in Noord-Frankrijk, maar eigenlijk ook over theater en zelfontdekking. Wie opent de jacht?
In 1883 deed de vulkaanuitbarsting op Krakatoa een luidruchtige poging om het mensdom finaal uit zijn aardse bestaan te knallen. Slingert ze nu kunstenaar-filmmaker Carlos Casas naar de kern van wereldse verwondering?
Met z’n negenen onderweg naar negen tempels in de hoop hun matriarch een langer leven te gunnen, en zelf in het reine te komen, is de Thaise familie in 9 Temples to Heaven voortdurend aan het vertrekken. Vertrekken, echter, is loslaten.
De films van Hong Sang-soo laveren vaak tussen bedrieglijke eenvoud en meervoudig bedrog. Al is de kern steeds waarachtig. Zo ook in Nowhere to Lay My Eyes.
Chronovisor, de debuutfilm van Kevin Walker en Jack Auen, haalt zijn titel bij een machine die naar verluidt het verleden zichtbaar maakt. Klinkt als cinema?